Het is zo stil in mij
Een periode van rust, even niks, geen gehuil naar de maan, een kalm hart en hoofd, is een serieus schrijversdrama. Wxc3xa1xc3xa1r moet je over pennen als alles zo z’n gangetje gaat? Da’s toch geen moer aan om te lezen?
‘Hoe gaat het met je?’, vroeg een vriendin laatst. ‘Tja… nou, goed wel’, zei ik, voor de vorm toch wat aarzelend, want het is de goden verzoeken natuurlijk. Om niet al te saai te zijn, gooide ik er nog een paar superlatieven tegenaan over de drukte op m’n werk. Hadden we toch nog een leuk gesprek.
Maar ja.
Eigenlijk heb ik momenteel geen hartzeer, zieleroerselen of hersenspinsels die de moeite waard van het delen zijn.
Hoe duf is dat? Bxc3xb3xc3xb3xc3xb3-ring.
En is het erg dat ik daar even van geniet? Ho, wacht: ik geef het antwoord zelf al: welnee, natuurlijk is dat niet erg.
Want dit soort kabbelende periodes gaan vanzelf weer over. That’s life. Op een bepaald moment staan Probleem, Dilemma en Pijnlijke Situatie namelijk gewoon weer bij je op de stoep.
‘Hoohoooi, daar zijn we weer! Heb je ons gemist?’
Nou. Neuh.
Zucht.
Hell yes.
Tenslotte groeien de mooiste bloemetjes aan de afgrond.
Maar voor nu, leun ik even heerlijk achterover met een strohalmpje in mijn mond. So long folks. Ik lees dit verhaal vast ooit nog eens hoofdschuddend terug.
24 September 2009 at 00:22
topnummer, top stukje. Ik kan me best voorstellen dat het lekker is, even niks. En toch is het leuk om over te lezen: niks
24 September 2009 at 00:29
So long folks? Je gaat toch niet stoppen?! Neeeeeeee!!! Niet doen hoor!
24 September 2009 at 07:22
*leest stukje vanuit achtbaan met enige jaloezie*
24 September 2009 at 08:18
Zo zei ik ooit tegen een vriendin: “Wat als het allemaal goed met ons gaat, waar moeten we dan in vredesnaam over praten?”
Samen problemen bespreken is heerlijk!
24 September 2009 at 09:34
Stilte voor de storm? Af en toe moet n mens n braek hebben en die heb je nu.Heerlijk,toch? Je bent het alleen ontwend,die stilte en rust.Straks begint het weer te bruisen,geloof me maar,hi
Knuf moepi
24 September 2009 at 09:56
Als er nooit downs zijn in je leven, dan kan je uberhaupt niet van de ups genieten. Heel Amerikaans en heel Oprah: Good for you. Wat ik niet begrijp: je kunt toch gewoon over andere dingen schrijven? Dat moet een columniste/schrijver ook kunnen
24 September 2009 at 13:30
Dan kun je nu mooi schrijven over alle andere mensen!
25 September 2009 at 09:21
ah.
life as it should be?